محمد خرمگاه : سقوط آزاد وحشتناکی بود
ساعت ٢:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱٩  کلمات کلیدی:
محمد خرمگاه، بازیکن شمالی سابق تیم فوتبال استقلال، یکی از مدافعان خوب فوتبال ایران در اوایل دهه 70 بود. او سال‌ها در کنار بازیکنان بزرگی بازی کرده و تجربیات زیادی نیز به دست آورده است. این پیشکسوت فوتبال کشورمان در سال‌های اخیر در کنار تیم‌های مختلف به عنوان دستیار کار کرده و خودش را به عنوان یک مربی بااستعداد نشان داده است.

او حتی مدتی مدیر تیم‌های پایه استقلال بود که به‌دلایلی از این پست کنار گذاشته شد. او فصل گذشته هم مربی تیم آریا سپاهان بود. خرمگاه که حدود 40 سال دارد، در مورد مهم‌ترین حادثه زندگیش می‌گوید: در سال‌های دهه 70 یکی از تمرینات تیم‌ها، دویدن در تپه‌ها بود که من بسیار خوب این کار انجام می‌دادم و در اکثر تمرین‌ها نفر اول بودم، اما یک روز خودم به تنهایی به ارتفاعات توچال رفتم و شروع به دویدن در این ارتفاعات زیبا کردم. هوا به دلیل بارندگی رطوبت داشت و زمین هم لغزنده بود. برای همین خیلی مراقب بودم تا اتفاقی نیفتد. ولی نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد که ناگهان پایم پیچید و من بشدت زمین خوردم و به سوی یک دره پرت شدم. ارتفاع دره بسیار زیاد بود و من در آن افتادم. هنوز باور نمی‌کنم چطور زنده ماندم. سرم بشدت زمین برخورد و شکست. خون زیادی از من می‌رفت که باعث شد سرم گیج برود. حدود 2 ساعت طول کشید تا گروه امداد و نجات به آن منطقه رسید و مرا نجات داد. وقتی مرا به بیمارستان رساندند بیهوش بودم و همین عامل باعث شد حدود یک ماه از فوتبال دور باشم که به نظر خودم همین مصدومیت باعث شد در مقطع حساسی تیم محبوبم استقلال را نتوانم همراهی کنم.


 
محسن قاضی مرادی : زنگ زدن به 110منجر به آسیب نخاعی شد!
ساعت ٢:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱٩  کلمات کلیدی:
«دست‌هایم را بسته بودند، در حالی که روی صندلی نشسته بودم باید خودم را به آن می‌رساندم و با 110 تماس می‌گرفتم... خودم را انداختم روی تلفن و ....»

محسن قاضی مرادی سال 1320 در تهران متولد شد. او فارغ‌التحصیل مدرسه عالی مدیریت تهران است، بعد از پایان تحصیل وارد عرصه هنر شد و بازی در سینما را از سال 1351 با فیلم «حسن سیاه» به کارگردانی «پرویز اصانلو» آغاز کرد.

قاضی مرادی درباره حادثه‌ای گفت که 2 سال پیش رخ داده و باعث شده است او دچار آسیب‌دیدگی نخاعی شود.

وی درباره این حادثه به نام فیلم و کارگردان آن اشاره نکرد و گفت: تله‌فیلمی 90 دقیقه‌ای بود، در یکی از سکانس‌ها دزدها دستگیرم کرده بودند و باید خودم را از روی صندلی می‌انداختم روی زمین، چون دست‌هایم بسته بود، از روی صندلی که افتادم دنده‌هایم دچار آسیب دیدگی شد و همان ضربه به نخاعم هم فشار آورد....

این بازیگر در حالی این حادثه را تعریف می‌کرد که از آب درمانی بازمی‌گشت و گفت: 2 سال است که باید هر هفته برای کاهش دردم یک آمپول بزنم و نمی‌توانم آب درمانی را قطع کنم... دکترها می‌گویند به عمل نیاز دارم اما فشار کاری و مسائل دیگر اجازه این کار را حداقل برای امسال به من نمی‌دهد! فعلا باید با این درد بسازم


 
حسن جوهرچی : فیلم را بیشتر از خودم باور کردند!
ساعت ٢:۱۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱٩  کلمات کلیدی:
حسن جوهرچی در سال 1347 از پدر و مادری اردبیلی در تهران متولد شد. لیسانس تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دارد. بازی در سینما را در سال 1367 با «فیل در تاریکی» که بعد از 15 سال کامل شد، شروع کرد. اولین بازی مطرح او در سینما در سال 1370 با فیلم «برخورد» به کارگردانی سیروس الوند بود. اما با بازی در سریال در پناه تو در سال 1377 به‌شهرت رسید.

در کارنامه کاری او اصله ها، فاکتور هشت، بوی عیدی، هویت پنهان، پیله‌های پرواز، او یک فرشته بود و غریبانه به چشم می‌خورد. حادثه‌ای که برای او اتفاق افتاد به همان سال 77 و سریال در پناه تو باز می‌گردد.

او گفت: در را باز کردم، نامه‌ای پشت در بود. روی نامه نوشته بودند ای نامرد خدا تو را از روی زمین بردارد... حتما یادتان هست... موضوع فیلم در پناه تو عشق پسری به دختری هم کلاسی‌اش بود که به خاطر دوست دیگرش از علاقه‌اش به آن دختر گذشته و مسبب عروسی دختر مورد علاقه‌اش با دوست دیگرش می‌شود...

جوهرچی افزود: این ماجرا مدت زیادی ادامه داشت، هر روز یه اتفاقی می‌افتاد. از دیوارنویسی روی خانه‌ام گرفته تا پنچر کردن ماشینم و.... این اتفاقات را شوخی می‌پنداشتم و فکر می‌کردم چقدر خوب است مردم من و نقشم را تا این حد باور کرده‌اند. بالاخره کسی را که تهدیدم می‌کرد، دیدم. دنبالم کرد و از او یک کتک مفصل خوردم... اگر مردم نرسیده بودند خدا می‌داند چه بلایی سرم می‌آمد... این اتفاق باعث شد تا مدت‌ها نقش‌های منفی یا مایل به منفی بازی نکنم. وقتی بازی در سریال او یک فرشته بود به من پیشنهاد شد مدتی درباره پذیرفتن این نقش فکر می‌کردم، می‌ترسیدم اتفاق سال 77 برایم تکرار شود اما این اتفاق دیگر تکرار نشد.


 
جابر روزبهانی : دردسرهای قد 24/2 متری
ساعت ٢:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱٩  کلمات کلیدی:
جابر روزبهانی متولد 20 اردیبهشت 1365 در اصفهان، یک بسکتبالیست حرفه‌ای است که هم‌اکنون برای باشگاه مهرام در لیگ برتر بسکتبال ایران بازی می‌کند.

او در بسکتبال به سبب قد بلند 24/2 متری و وزن 118 کیلویی‌اش پست سنتر را دارد.

او به خاطر تلاش‌هایش برای ورود به اتحادیه ملی بسکتبال آمریکا (ان‌بی‌ای) بین بسکتبالیست‌ها مشهور است، اما تاکنون موفق نشده است.

روزبهانی از 14سالگی بسکتبال بازی می‌کند. مدتی در تیم ذوب‌آهن اصفهان بازی کرد، همچنین مدتی هم برای تمرین با بازیکنان اتحادیه ملی بسکتبال آمریکا در شهر ریچموند کالیفرنیا اقامت گزید.

او 8 سال پیش به عضویت تیم ملی امید بسکتبال ایران درآمد و در جام جهانی فیبا زیر19 ساله‌ها در سالونیک یونان شرکت کرد.

او همچنین 3 سال در تیم ملی بسکتبال بازی کرد و با این تیم به جام بسکتبال 2003 چین رفت.

روزبهانی در مورد مهم‌ترین حادثه زندگیش می‌گوید: به خاطر قد بلندم اتفاقات زیادی برای من می‌افتد که هر کدام می‌تواند جالب باشد. هنگام ورودم به بعضی مکان‌ها چه مردم مرا بشناسند و چه نشناسند، با توجه به قد بلندم تعجب می‌کنند و با حیرت به من نگاه می‌کنند که این نوع نگاه کردن من را اذیت می‌کند. همیشه از این نوع برخوردها دوری کردم و در این چند ساله هم سعی کردم کمتر در اماکن عمومی ظاهر شوم.

به‌طور کلی دوست دارم بیشتر کنار بازیکنان بسکتبال یا در خانه کنار خانواده‌ام باشم، چون آنها شرایط و فیزیک بدنی مرا درک می‌کنند.

از مردم عزیز انتظار دارم شرایط ورزشکارانی چون من را که عموما در رشته‌های والیبال و بسکتبال فعالیت می‌کنند، درک کنند و بدانند که داشتن قد بلند یک مزیت خدادادی است .

به هر حال از این‌که مردم عزیز کشورم به من لطف دارند، سپاسگزارم.


 
ایمان زندی : برای نجات2 قایقران، وارد زاینده رود شدم
ساعت ٢:۱۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱٩  کلمات کلیدی:
ایمان زندی متولد سال 1360 در فولادشهر، یک بازیکن حرفه‌ای بسکتبال است. او در سوپرلیگ ایران بازی می‌کند. زندی بازیکن تیم ملی ایران در مسابقات بازی‌های آسیایی دوحه بود.

او در مورد مهم‌ترین اتفاق زندگیش می‌گوید: من علاقه زیادی به زاینده‌رود دارم و از هر فرصتی استفاده می‌کنم تا بتوانم کنار آن قدم بزنم و حتی قایقرانی کنم.

البته الان وقت کمی دارم. یک بار در زاینده‌رود با قایق‌های پارویی در حال قایقرانی بودم دیدم یک قایق در کنار ما چپ شد و 2 پسر جوان که درون قایق بودند به بیرون پرت شدند.

یکی از آنها شنا بلد نبود و دیگری هم سعی می‌کرد خودش را هر جور شده نجات دهد. من هم که همراه یکی از دوستانم بودم سعی کردم به آنها کمک کنم و هر دو به آب زدیم. خوشبختانه غریق نجات هم نزدیک بود و به کمک آمد.

من هم تا جایی که توانستم کمک کردم تا آنها را بالا بکشم و خوشبختانه آنها نجات یافتند. هیچ‌وقت این لحظات را تجربه نکرده بودم و هر کاری از دستم بر آمد انجام دادم.

هر وقت این خاطره را به یاد می‌آورم حس خوبی به من دست می‌دهد.

گاه و بیگاه آن دو پسر جوان را که اکنون بزرگ شده‌اند می‌بینم و از این‌که توانستم به آنها کمک کنم، خیلی خوشحال هستم.

این حس خوب را دوست دارم تجربه کنم. فکر می‌کنم امدادگران لذت بسیاری می‌برند


 
غلامرضا عنایتی : کارگر فرش شوری بودم
ساعت ٢:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱٩  کلمات کلیدی:
غلامرضا عنایتی متولد اول اردیبهشت 1355 در مشهد، بازیکن فوتبال و عضو تیم ملی فوتبال ایران است.رضا عنایتی توانسته در تیم‌های ابومسلم خراسان و استقلال تهران، 3 بار آقای گل بازی‌های لیگ ایران شود و نیز بیشترین تعداد گل را در لیگ برتر به ثمر رسانده ‌است. او همچنین پس از مدتی بازی در لیگ امارات دوباره به استقلال بازگشت. او هم‌اکنون در تیم فوتبال سپاهان اصفهان توپ می‌زند و یکی از بازیکنان ذخیره مطمئن امیر قلعه‌نویی محسوب می‌شود.

عنایتی در مورد مهم‌ترین حادثه زندگی‌اش می‌گوید: این‌که چطور فوتبالیست شدم مهم‌ترین حادثه زندگی من است. موقعی که جوان یا بهتر بگویم نوجوان بودم در یک کارگاه فرش‌شوری کار می‌کردم. در آن کارخانه یک تیم فوتبال کارگران داشتیم که در مسابقات کارگران شهر مشهد مسابقه می‌داد.

من هم که فوتبال خوبی داشتم و یکی از بهترین بازیکنان این تیم محسوب می‌شدم، در طول مسابقات زیاد به چشم آمدم و موفق شدم گل‌های زیادی به ثمر برسانم.

در یکی از این بازی‌ها یکی از اعضای کادر فنی تیم ابومسلم برای دیدن بازی من به ورزشگاه آمده بود و وقتی بازی مرا دید، به من پیشنهاد داد که به تمرین این تیم بروم، آن شب تا صبح خوابم نبرد.

تمرینات در ابومسلم بخوبی پیش رفت و من یکی از بازیکنان اصلی این تیم شدم و به‌عنوان آقای گل هم دست پیدا کردم. چیزی که هیچ‌گاه فراموش نمی‌کنم، گذشته خودم است و همیشه از این‌که از کجا به این سطح رسیدم به خودم افتخار می‌کنم.


 
عباس حاج‌کناری : دخترم را در فراق خودم از دست دادم
ساعت ٦:۱٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱۳  کلمات کلیدی:
عباس حاج‌کناری متولد دی 1352 در فریدونکنار کشتی‌گیر آزادکار سابق ایرانی است که یک مدال طلا و یک مدال نقره قهرمانی جهان را کسب کرده است. او یکی از با استعدادترین ورزشکاران ایرانی بود که خیلی‌ها می‌گفتند می‌تواند قهرمان المپیک شود، اما به دلیل مشکلات شخصی نتوانست به این جایگاه دست یابد. او در مورد مهم‌ترین اتفاق زندگی‌اش می‌گوید: در حالی که از خانه‌ام دور بودم، خبردار شدم که دختر نازنینم در 6 سالگی دار دنیا را وداع گفت.

دکترها افسردگی و دوری از پدر را عامل درگذشت «شادی» من عنوان کردند. وقتی این خبر را شنیدم به کما رفتم و پزشکان اعلام کردند که کاری از دستشان برنمی‌آید و باید در بخش روانی بستری شوم که البته با پیگیری‌های دوست خوبم محمد دادویی از این کار ممانعت به عمل آمد. دخترم را که از دست رفته دیدم، بیشتر از گذشته درمانده شدم و هر روزم را با افکار تلخ دیروز فنا کردم.

امروز اما دیگر آن‌گونه نمی‌اندیشم. همیشه به خود می گویم که دخترم به سمت خدا پر کشیده و شاهد و ناظر زندگی من است. می‌خواهم طوری زندگی کنم که روح او شاد باشد.

حاج کناری از یک اتفاق دیگر هم یاد می‌کند، می‌گوید: قبل از این‌که به طلای مسابقات جهانی روسیه دست‌یابم، تنها انگیزه زندگی‌ام کسب مدال و مقام بود.

متر و ملاک دوستیابی‌ام را در آن قرار داده بودم که عاملان دوری‌ام از تمرین را دشمن خطاب کنم و کسانی که در راه کسب مدال جهانی کمکم می‌کنند را دوست بدانم؛ اما بعد از کسب مدال طلای جهان در 22سالگی دیگر نمی‌دانستم حالا که قهرمان دنیا شده ام، باید چه تصمیمی بگیرم. عواملی چون جوانی، غرور بیش از حد، خودرای بودن و هیچ شمردن نصایح دیگران باعث شد تا به بیراهه بروم.

راهنما و مشاوری نداشتم و همین مساله باعث شد منی که تا قبل از 2007 هیچ راه خطایی را تجربه نکرده بودم، یک ماه بعد از قهرمانی جهان بلغزم و وارد بازی خطرناکی شوم. خطری که زندگی‌ام را تباه کرد و 13سال از بهترین سال‌های عمرم را به باد داد.


 
مهدی مهدوی‌کیا : وقتی در‌ها به رویم باز شد
ساعت ٦:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱۳  کلمات کلیدی:
مهدی مهدوی‌کیا متولد اول مرداد 1356 اهل شهر ری و بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران است. او سابقه بازی در باشگاه‌های بانک ملی، پرسپولیس تهران، بوخوم، هامبورگ و اینتراخت فرانکفورت در آلمان را دارد. مهدوی‌کیا در سال 2003 از طرف کنفدراسیون فوتبال آسیا به عنوان بازیکن برتر فوتبال آسیا شناخته شد.

هواداران هامبورگ به او لقب موشک ایرانی داده بودند. مهدوی‌کیا در حال حاضر در تیم استیل‌آذین بازی می‌کند.

کاپیتان سابق تیم ملی در مورد مهم‌ترین اتفاق زندگیش می‌گوید: من در حالی که 17 سال داشتم، به وسیله محمد مایلی‌کهن به تیم ملی دعوت شدم. آن موقع خیلی‌ها از مربی تیم ایراد گرفتند که چرا بازیکنان جوان را به تیم ملی دعوت کرده است و امکان دارد تیم ملی ضرر کند.

در جام ملت‌های آسیا زیاد بازی به من نرسید، اما در مقدماتی جام جهانی 98 و در بازی با چین اتفاق مهمی افتاد و من به ترکیب ثابت راه پیدا کردم، این بازی برای ما خیلی حساس بود، در حالی که نیمه اول دو بریک از حریف عقب بودیم و فشار زیادی از سوی هواداران چینی تحمل می‌کردیم به رختکن رفتیم و خوشبختانه در نیمه دوم ورق برگشت.

من در این نیمه دو گل زدم، گل‌هایی که به نظر خودم بهترین گل‌های عمرم بود و هیچ‌گاه این دو گل را فراموش نمی‌کنم که هر دو گل زیبا بودند.

این بازی باعث شد تا زندگی ورزشی من برای همیشه عوض شود چون پس از آن بود که در‌های موفقیت به روی من باز شد و توانستم قریب 10 سال در آلمان بازی کنم و تبدیل به یکی از با سابقه‌ترین بازیکنان ملی ایران شوم.


 
← صفحه بعد